ვარდები თეთრი – უკარებო, იები ციცქნა,
ყველა გვარისა ფერები და პენსტრემონიცა…
თვალებში ბინდად გადმოგედო ჭრელი ფერი და
ვეღარ შემიცან ამიტომაც მე დღეს, მონიკა.
ქარები მსდევდნენ მე შურისა ფენომენურად,
ხეებს ცვიოდათ შიშისაგან ნედლი ფოთლები.
ცხოველთა ბუნაგს დაიმალე მოტყუებულად,
რადგან გეგონე მტაცებელი მე თვით ცხოველი.
დროც არ გამოდგა, ვით მკურნალი, როგორც ამბობენ,
არც გამოცანებს მოუნახავთ ერთი მძლეველიც.
ღამე მოახვევს ჟამს ძონძების მოგრძო სამოსელს,
გაფრინდებიან დაფრთხობილი თეთრი გედებიც.
ეს დრო სიბნელის, მათია და შენი ხვედრია,
რწმენის უძლური სინდისით, რომ გმართებს სიბრმავე.
და ვით არაფრად, უძლურობას შენი რწმენისა,
მძიმე ტვირთივით დავატარებ მე ამ მიწაზე.
რისხვამ მსაჯულის ამ ქვეყნიდან თუ განმაშორა
შენს მიჯნურობას, შენს არსების მზის სიახლოვეს;
მაშინ აროდეს ამ მხარეში მე არ გადმოვალ,
მხოლოდ ღვთის ნებას მე მივანდობ შენს სიმარტოვეს.
სულამითა
სამყაროსკენ გამეშალა ფრთები,
სირიუსი მარად მოსჩანს ციცქნად.
დავბრუნდები… კვლავაც გნახავ, ძველი
ბრწყინვალების მეფედ – მონა ლიზა.
სად გაფრინდი გრიგალების ქარით?
სინანული შენსკენ სულს გამიტანს.
მე დაგეძებ ვარსკვლავების ზღვაში, –
სად ციმციმებ, ჩემო სულამითა?
ჩაიქროლა ცთომილების დასმა
მკაცრი სულის ცეცხლის აალებით.
წაქეზების შური გვერდით ახლავს
მას მარადის, მღვრევის ამსახველის.
დამოყვრილან დუმილი და ჟამი,
შენ, მშვენებავ, რა ნისლია გაცმევს?
მეღვიძება სურვილისა ლალის
ჩვენებაში, ისევ გვიან ღამე.
მტრის ჭიდილში დამეღალა ფრთები,
გთხოვ შემინდო, წლები დაკარგული.
როგორც ძველად, ნახე, რა ნატვრების
ფერები მაქვს შენთვის დაქარგული.
წარმოსახვით გაეშალა დღეებს
ნეტარების ქსეროქსული ბაღი…
შემრცხვა თავის, როცა მთა და ველებს
ბანზე ესმათ ჩემი გულის ხმანი.
ქარს გაჰქონდა შენი ხმა და ტანი
წარსულისკენ – ეშმის სულს თავისთან…
ბევრს ვტიროდი, როგორც გედი ცაში:
„სულამითა… ჩემი სულამითა!..“
გამომცემლობა:
Liberty Publishing House
New York, USA
ISBN 978-1-62804-013-5
Library of Congress Control Number: 2013952783
რბილყდიანი
გამოცემის წელი 2013
გვერდები 200
ფასი: 15$
გამოცემული წიგნის მისაღებად,
დამიკავშირდით:
info@Besikkavshbaia-Poetry.me
ტელეფონი: (718)781-5277
პოეზია 